بازهم قصه ای از دل پرغصه ی این ....
« روزی بیست تریلی فقط چای قاچاق وارد ایران می شود .»
صد سا ل پیش یک شازده قجری ، سفیر ایران در هندوستان بود . دید آب و هوای
آن منطقه هندوستان شبیه آب و هوای لاهیجان است . احسا س کرد که می تواند این
بذر را به ایران بیاورد و چون انگلیسی ها آن موقع در هندوستان حاکم بودند، اجازه
نمی دادند که بذر چای از هندوستان خارج شود. این سفیر عصایش را سوراخ کرد ،
داخل عصایش بذر چای را جاسازی کرد و آورد ایران و صنعت چای را در لاهیجان
ایجاد کرد ، که می توان گفت اکنون در حال از بین رفتن است .
صنعت این چای تقریبا نابود شده است . محصولش هم بسیار چای خوبی بود .
چا یی که رنگ مصنوعی نداشت ،بوی مصنوعی نداشت ولی الان این چای های که
وارد می شود اسا نس مصنوعی دارد و رنگ و بویش مصنوعی است چه بسا که
مضر و بیماری زا هم باشد . به هرحا ل با نابودی آن 300000هزار شغل نیز نابود
می شود . بورژوازی دلال ، همان لاشخور های معروف تا هستند، من وشما، شاهد
این نابسامانی ها چه در چای و چه صناع دیگر داخلی خواهیم بود .
دست پسربچه ی کرمانی را که یک مشت برنج دزدیده بود را برای عبرت
دیگران باید با اره برقی صا فش کرد .
*