زبان مادری یک حق است

     نه هرکه سربتراشد قلندری داند  /   نه هرکه چهره برافروخت د لبری داند

                         نه هرکه آینه سازد سکندری داند

  «  آن آدمی بچه ای که امروز شیوه ء پری داند ، کسی است که می خواهد

  مردم ایران ، بچه های مردم ایران ، زبان مادری خود تکلم کنند، تحصیل کنند،

  دانشگاه ببینند، و کسی که این را نمی خواهد ، ایرانی قطعه ، قطعه می خواهد .

  پرچم روس را ستارخا ن پا یین کشید و پیشه وری راهم استالین و باقروف نبش

   قبر کرده اند ، و همه این ها از آنجا سرچشمه می گیرد که اینان سر سپرده ء

  حکومت مردم برمردم بودند .  آری ، ستارخان اصلا نباید تهران میرفت

   تا به آن صورت فجیع کشته شود وپیشه وری هم نباید به شوروی می رفت

    تا به آن صورت فجیع ترکشته شود. برای ستارخان ، تیراندازانش بیگانه بودند

    که کشتند ش ، برای پیشه وری هم خصم ها یش از همان رقم و جنم بودند .

    زبان مادری یک حق است .لازم نیست کسی برای درک مساله ای به این سادگی

    نبوغ داشته باشد . عقل سلیم می گوید : که زبان مردم را نمی توان برید

   زبان مادری،  آنا دیلی ، یک حق است ، واز هر حقی بالاتر است ،

         و هر خیانتی به آن ، بدترین خیانت است .»

                              ********************** 

     کلاه ما زحماقت به دشمنان دادی       به دست دشمن دون بی کلاه باد سرت 

                                              *        

درآمد مگسی پرید و ناپیدا شد.

                    قورباغه ته چاه آسمان را باندازه دهنه چاه می بیند .

     در پست قبلی کامنتی داشتم ، ازشخصی بنام " آخری مسلمان " با مضون ذیل:

 (  مهمان شهریور- شعری از استاد شهریار درفرار " فرقه دمکرات خائن " آذربایجان )

 اگر کسی باندازه  یک قورباغه ی ته چاه هم دید داشته باشد متوجه می  شود که این شعر

  در باره رضا خان ، مسلسلچی عین الدوله، دشمن شماره یک  انقلاب مشروطه ،

  معروف به رضا.. یا رضا شاه پهلوی است . چون فرقه دموکرات آذربایجان با

      شهریور مناسبتی  نداشت و تاریخ خونیش با ماه آذر گره خورده است .

این رضا شاه پهلوی بود که در شهریور با آمدن روس و انگلیس و با اسکورت اربا بش

   و غنایم بد ست آورده اش راهی جزیره ای شد که ارباب، سرنوشتش را رقم زده بود

                                                     **

  خوان به یغما برده آن ناخوانده مهمان میرود/ آن نمک نشناس بشکسته نمکدان میرود

   ....کامنت کامل ایشان در پست قبلی است . تحریف باین بزرگی هم ......

   حال که شما ارادتی به شهریار دارید پس این شعرش را نیزبخوانید ! ببین چگونه

  از افرادی مثل شما گلایه میکند. اگر شرم و احیای باشد همین چند خط کافیست !!

     او که دیگر دلار در جیب نداشت و یا بدستور اربابا نش قلم بدست نگرفته بود .

                                     گله یکنفرسرباز آذربایجانی

 الا ای داور دانا تو میدانی که ایرانی    /   چه محنتها کشید ازدست این تهران و تهرانی

 تو ای بیمارنادانی چه هذیان وهدرگفتی/ برشتی کله ماهی خور بطوسی کله خر گفتی

 قمی را بد شمردی اصفهانی را بترگفتی / جوانمردان آذربایجان را تورک خرگفتی

  ترا آتش زدند وخود برآن آتش زدی دامن/ الا تهرانیا انصاف میکن خر توئی یامن

  تواز این کنج شیرکش خانه ودکان سیرابی / بجزبدمستی ولاتی و الواطی چه دریابی

 گمان کردم که بامن همدل وهمدین و همدردی/ بمردی باتو پیوستم ندانستم که نامردی

                          چه گویم برسرم ، ناجوانمردانه چه آوردی !

بقفقازم برادرخواند باخود،مردم قفقاز / چودر ترکیه رفتم وه چه حرمت دیدم و اعزاز

 بتهران آمدم نشناختی از دشمنانم باز / من آخر سالها سرباز ایران بودم و جانباز

 چرا پس، روز را شب خوانی ، و افرشته را دشمن/   الا تهرانیا انصاف میکن ....

                هنوزازماست ایران را اگر روزی فرج باشد

   تو گل را خارمی بینی وگلشن را همه گلخن / الا تهرانیا انصاف میکن ....

                                   کلیات دیوان شهریار جلد اول . ص.685

   شما ! فرزند خلف رضاشاه و محمدرضا وادامه دهندگان شوونیسم ...هستید.

   بیش از 80 سال است که تاریخ را تحریف وجعل میکنید .تاب شنیدن یک بیت

   شعر تورکی را هم نداشته وبا هزاران د وز وکلک آنراهم بنفع خود مصادره کنید .

   ولی تورک آذربایجانی در اول خرداد، در 25 شهر آذربایجان اتمام حجت خود

    را باشعارهایش به گوش تمام جهانیان رساند . یا پند بگیرید یا ..... انتخاب راه

                                          دراختیار شماست !

   بدستم تا سلاحی بود راه دشمنان بستم  /  عدو را تا که ننشاندم بجای ازپای ننشستم

   بکام دشمنان آخر گرفتی تیغ از دستم   / چنان پیوند بگسستی که پیوستن نیارستم .

                       تو این درس خیا نت را روان بودی و من کودن

                        ..........................................................*